Zimowe dźwięki – rozwijanie percepcji słuchowej

Zimowe dźwięki mogą być doskonałym pretekstem do rozwijania percepcji słuchowej u dzieci. W dzisiejszej edukacji przedszkolnej zdecydowanie dominuje świat obrazów – kolorowe ćwiczenia, barwne pomoce dydaktyczne i atrakcyjne rekwizyty przyciągają uwagę dzieci i skupiają ją głównie na tym, co widać. Dzieci uczą się poprzez obserwację, porównywanie i dopasowywanie. Wzrok odgrywa ogromną rolę w procesie uczenia się. Jednak warto pamiętać, że zmysł słuchu jest równie ważny, choć niestety często bywa pomijany. Nie znika zupełnie z codziennych zajęć, ale wyraźnie widać, że zabaw ukierunkowanych na rozwijanie słuchu jest o wiele mniej.

Dlatego właśnie postanowiłam stworzyć kilka autorskich zabaw, które opierają się na dźwiękach związanych z zimą – szelestem śniegu, stukaniem lodu, odgłosem wiatru czy skrzypieniem butów na mrozie. Zabawy Zimowe dźwięki są bardzo proste do przeprowadzenia i nie wymagają specjalistycznych pomocy. Można je wykorzystać podczas codziennych zajęć, łącząc z tematyką zimową. Mam nadzieję, że te Zimowe dźwięki będą dla Was inspiracją i zachętą do częstszego sięgania po ćwiczenia rozwijające słuch. Bo przecież dobre ucho to nie tylko uważne słuchanie – to także gotowość do nauki czytania, pisania i lepszego rozumienia otaczającego świata, w którym dźwięki mają ogromne znaczenie.

1. ZABAWA: Szukaj dzwoneczka

Nauczyciel lub wybrane dziecko przywiązuje sobie do stopy dzwoneczki na paskach. Uczestnicy zabawy siedzą na dywanie na obwodzie koła i mają zamknięte oczy. „Dzwoneczek” idzie powoli po sali i co krok dzwoni dzwoneczkiem. Wszystkie dzieci siedząc z zamkniętymi oczami wyciągają do przodu prawą lub lewą rękę i śledzą drogę „dzwoneczka” pokazując palcem wskazującym kierunek, z którego dobiega dźwięk. W pewnym momencie „dzwoneczek” zatrzymuje się, a dźwięk milknie. Przedszkolaki zatrzymują swoją rękę i trzymają ją w tej pozycji, a następnie otwierają oczy. Dzieci sprawdzają, czy ich paluszek wskazuje na dziecko, które ma przypięty do stopy dzwoneczek.

2. ZABAWA: Liczenie spadających śnieżynek

Przed rozpoczęciem zabawy należy przygotować pogniecioną gazetę oraz janczary i marakasy Dzieci siadają na obwodzie koła i zamykają oczy. Nauczyciel jedną dłonią szeleści gazetą i w tym samym czasie drugą ręką gra na janczarach. Dzieci siedząc z zamkniętymi oczami uważnie liczą odgłosy. Gdy nauczyciel zagra kilka razy, dzieci otwierają oczy, a następnie podnoszą w górę odpowiedni kartonik z zapisaną cyfrą. Zabawę można powtórzyć, ale tym razem nauczyciel zamiast szeleścić gazetą, będzie delikatnie grał na marakasach. 

📄 Pobierz: Śnieżynki – karta pracy

3. ZABAWA: Nasionka dla ptaszków

Przed rozpoczęciem zabawy należy przygotować pojemnik i różne nasionka. Dzieci siedzą na dywanie w foremnym kole. Nauczyciel rozmawia z dziećmi na temat dokarmiania ptaków zimą, ponieważ na dworze robi się coraz chłodniej, a temperatura powietrza spada poniżej zera. To oznacza, że na naszą pomoc coraz bardziej liczą żyjące w pobliżu człowieka ptaki. Warto przypomnieć kilka ważnych zasad dotyczących ich dokarmiania w czasie zimy. Dobór pokarmu jest bardzo ważny, dlatego warto wiedzieć, czym karmić latających przyjaciół, aby im pomóc, a nie zaszkodzić. Jednym z dobrych pomysłów na pokarm są wszelkiego rodzaju nasiona m.in. słonecznika, kukurydzy, ziarna takie jak proso, pszenica, owies, orzechy, suszone lub świeże owoce, a także gotowane warzywa. Nasiona i ziarna, najlepiej wsypywać do karmnika lub specjalnych pojemników. Karmniki to świetne miejsca dla ptaków, gdzie mogę chwilę odpocząć, a także pożywić się wartościowym pokarmem.

Przebieg zabawy:

Dzieci siedzą na dywanie w foremnym kole. Nauczyciel wypełnia pojemnik różnymi nasionkami, które zostały przyniesione do przedszkola przez dzieci. Pojemnik wypełniamy tylko do połowy jego objętości. Spośród przedszkolaków wybieramy jedno dziecko, które będzie grało rolę głodnego ptaszka, szukającego pożywienia. Wybrany przedszkolak siada w środku koła i zamyka oczy. Podczas recytacji krótkiego wierszyka dziecko-ptaszek kładzie rączki na ramionkach i porusza nimi jakby fruwał. Pozostałe dzieci przekazują sobie z rąk do rąk pojemnik z nasionkami. Gdy recytacja dobiegnie końca, w sali musi być cichutko, i tylko jedna osoba, która w tym momencie trzyma pojemnik może poruszać nim wydając różne odgłosy. Dziecko-ptak nasłuchuje odgłosy dobiegające z otoczenia. W następnej kolejności wskazuje palcem miejsce, z którego dobiega odgłos. Po wykonaniu zadania przedszkolak otwiera oczy i sprawdza, czy we wskazanym miejscu jest pożywienie. Zabawę powtarzamy zmieniając dzieci, które pełnią rolę głodnych ptaszków.